حياة كما يجب لها الا تكون

الاختيار

تقريبا كل حاجة فى حياتنا بتخضع للاختيار حتى فى حزننا او فرحنا طبعا فى ناس بتقول ان الموضوع بيبقى خارج عن اياردتهم يعنى لو حد مات لازم الواحد يبقى حزين ملهاش دعوة بقى بالاختيار
بس لو رجعنا شوية للكلام حنلاقى اننا قولنا ان الطبيعى ان الواحد يبقى حزين او لازم يبقى حزين فى الحالة دى بس دا بيخضع لمشاعرنا واختيارنا اذا كان الشخص دا عزيز او ميبهمناش فى حاجة واهو خبر وحش وخلاص
يعنى اختيار ورغبة مننا فى الاساس
فى المناسبة السعيدة نفرح وفى الحاجة الوحشة نزعل ونحزن
ودا بيرجعنا ان فى الاساس هى الحياة الى بتمشى الظروف الى بتحصلنا
اه اهنا بنحاول نختار ونعمل الى نفسنا فى والى بنبقى عايزن حياتنا تبقى على شكل وطريقة معينة
بس بردة بترجع بشكل اختيار جبرى لو صح التعبير
زى الى اتكلمنا عنا فوق


بس المشكلة ان الواحد مبقاش عارف يعمل حاجة حتى ان انا شخصيا مبقتش فاهم هو المفروض مين الى يمشى مين
يعنى الحياة هى الى تمشينا ونرضى عشان منبقاش بنتنمرد على حياتنا
ولا يبقى الرضى مع السعى للافضل زى ما بيقولوا عشان بردة نلاقى ان الموضوع بقى اختيار متوضب من الاساس لينا
حاجات كتير بتحصل للواحد مبيبقاش عارف هو المفروض يبقى ازاى ساعتها حتى لو كان عارف ان دا ممكن يحصل او كان عنده فكره قبليها

يعنى لو الواحد حب يحط معايير قياسية لحياة الشخص
يقدر يعمل كاتلوج ويمشى الناس عليه عشان يبقى المعايير مظبوته
ولا الحياة كدة ملهاش تعريف محدد فى الاصل لطريقة العيش عشان نقدر نقول ان دى الحياة كما ينبغى لها ان تكون
او حياة كما ينبغى لها الا تكون.

اى الكلام الى انا بقوله دا ويا ترى حد فهمنى ولا لا مش حفكر كتير المهم انى كنت عايز اكتب وكتبت وربنا معانا جميعاً

لو تعلمين

لو تعلمين..لو فقط كنتى تعلمين
اننى لا زلت اتكلم عنك

حتى اصبحت قصتنا من حكاوى العاشقين
اننى بحثت عن نسيانك

لاجدك فى طريق النسيان تقفين

انك كل النساء فى عينى

وسواك مجرد مقلدين

لو تعلمين

انك من علمتنى الحلم
وبدونك لكنت من التائهين
ان حبنا خالد
ولن يمحوه اثر السنين



اه ه ه ه لو تعلمين...............

كلام

اكتب

شوية كلام عايز اقوله يمكن يكون مش فى موضوع واحد ،يمكن كلام كل حاجة فى اتجاه

بس عايز اتكلم من غير ما احدد انا عايز اتكلم فى ايه
اتكلم شوية فى الحاجات الى بفكر فيها ، الى بحلم بيها ،الى بديقنى ، حتكلم وبس
**
بقي معظمنا بيحاول ينفى كل حاجة عن نفسه وينسبها للاخرين ، تلقينا بنتكلم عن كثرة الاقنعة والزيف فقط لننفيه عن انفسنا
**
دايما كنت بفكر واسال نفسى هو انا الى الحلم الى بحلمه دا بحلمه عشان نفسى ولا عشان الناس- يعنى اى - يعنى انا فعلا عايز كدة ولا عشان انا شايف ان الناس بتقول دا كويس بتمنى احققه
لقيت ان كتير مننا بيحلم بالنجاح مش من وجهة نظرهم هما لا من وجهه نظر الناس الى حوليهم
**
دايما كنت بحاول اكون انا زى مانا او بحاول اقترب من دا يعنى لما احب اتكلم اتكلم لما احب اسال اسال وكدة وبقول دايما ان الى عايز يحبنى يحبنى والى مش عايز مش حجرى وراه وكنت فاكر ان الناس كلها كدة
بس دا كان لفترة لحد ما ابتديت اشوف واتعامل مع ناس دايما كانت بتتكلم وتقول وتعمل كل حاجة مش فى نفسها او كل حاجة بعيدة عن شخصيتها تتكلم عن تفتحها وفهمها للامور واستوعبها لكل حاجة وتيجى تبص عليهم فى نفس الموقف الى بيتكلموا عليه بس فعليا تلقيهم حاجة تانية خالص ودا كله عشان بتبقى بتدور انها ترضى الناس بره فى الوقت الى بتتكلم فيه لكن هى بعيدة كل البعد عن دا .

مش عارف بس بيتهيئلى قالوا قبل كدة ان عمرك ما حتعرف انك ترضى كل الاطراف ومفيش حد اتفق عليه كل الناس طيب ما
تخلينا نفسنا احسن

-اعتقد اننا سنظل نلمع فى انفسنا حتى نفقد ذاتنا
**
بحب ام كلثوم - من وانا صغير وانا بحبها

تخيلوا انى كنت بسمعاها وانا صغير وكنت ساعات مبفهمش كل كلمها بس كنت بستمتع بيها جدا
كنت فى وقتها ناس بتتريق انى بسمع ام كلثوم -يعنى تخيلوا لما تبقى لسه فى ابتدائى وتكلم صحابك عن ام كلثوم - كنت دايما بقولهم انى بسمع بردة اغانى لعمرو دياب وكدة بس دا ماله ومال ام كلثوم
لما فكرت ليه بحب ام كلثوم لقيت انى كانت بدايتى معاها لما كنت بقعد جنب جدى فى البلكونة وهو بيسمعها ويقعد يكلمنى عنها وازاى كان الملوك بيجوا من كل البلاد عشان يسمعوها ويشرحلى ساعات الكلام الى بتغنيه
بس جدى كان بيكلمنى عن حاجات كتير وبيسمع ناس تانية اشمعنى حبيتها هى؟

**
كنت ايام المدرسة بنقضى وقتنا الفاضى فى حاجات كتير اساسا اهنا مكنش عندنا حاجة تانية غير اننا نلعب

يعنى شوية اتوبيس كومبليت على اكس او على بينجو بس كان فى لعبة كل لما افتكرها اقعد اضحك

اخترعناها ومش عارف كان فى حد فى مدارس تانية بيلعبها ولا لا

كان اسمها اقلام

كل واحد يحط قلمة على الديسك ونقعد نخبط الاقلام فى بعض كل واحد ليه لمسة واحدة والى يوقع قلم التانى الاول هو الى يكسب....نفسى اعرف جبناها منين دى؟

********

Need Answer...?

دائما ما ابحث عن الكلمات
فى تعاملى مع الناس وفى تعاملى مع نفسى
حتى وانا اتحدث الى نفسى اجدنى ابحث عن الكلمات المناسبة، ظننت كثيرا اننى مجنون فلا يفعل هذا الا المجانين فمن سيحاسبنى عن كلامى مع نفسى.

افكر واقدر واحسب كل كلمة قبل ان اقولها اؤمن ان عقلى هو كل ما املكه وهو كل ما استطيع ان احقق به احلامى
حب او عمل او صداقة او اى شى فى حياتى خاضع لمشاعرى وفى هذا تناقض مع ما كنت اقوله عن عقلى ،فانا احاول دائماً ان انمط الامور وان اضعها فى قالب بشكل معين.

ولكن غالبا ما تسيطر على عواطفى لاجد اننى لم افعل شيئا مما املاه على عقلى وتظل هذه الدائرة المفرغة
افكر واشعر وامشى وراء مشاعرى لاجد اننى اعود لعقلى بعد ان تضيعنى مشاعرى ثم اجد ان عقلى يقودنى لمشاعرى

لم افهم يوما كيف يستطيع بعض الناس ان يقدروا كل شى بعقلهم دون مشاعرهم وكيف عندما اتكلم مع شخص من المفترض ان له خبرة فى الحياة يكلمنى بشكل عقلانى جدا ولكنى لا احس به باى مصداقية
كانه يلقننى من كتاب الجبر من ايام المدرسة
"اذا قابلت فلان لتفعل كذا فهو يحب ذلك"
"احذر من هذة المراة فهى لا تحب غير نفسها"

وكان الناس كتاب مفتوح نستطيع ان نضعهم فى قوالب كاننا نبيع سلعة ونقول مواصفتها

ولكن اشك حقا ان هذا حقيقى فهناك دائما نسبة ولو بسيطة ان يغير الانسان كل شى فهو فى النهاية انسان
قد اكون مجنون بالفعل ولا اعرف ما هو هذا الشعور الذى اصفه ولكننى وجدت نفسى اكتب كما املى على عقلى
ام اقول احساسى.

لا اعرف ................؟